19 Eylül 2013 Perşembe

Yaz tatilimiz

Bodrumda pozisyonumuzu aldık. Yoğun ve yorucu geçen bir eğitim öğretim yılından sonra tek istediğim şezlonda uzanmak ve kitabımı okumaktı. Biraz yürüyüş, bolca yüzme, uyku ve balık hiii hoooo daha ne isterim ki :) Kuzucuğum artık okullu olduğu için diğerleri ile sahilde güzel güzel oynadı. Artık sıramızı bekliyor, oyuncaklarımızı paylaşabiliyoruz. Böylece olay çıkmıyor annnede rahat rahat kitabını okuyor oleyyy. Tüm plaj oyuncaklarımıza çıkmayan kalem ile ismimizi bu yazda yazdık ve kolayca sorunlar çözüldü. Bu benim hayır benim oyuncağım ttaa taaammmmm ''Kimin ismi yazıyor?'' Özge :) işte çözüldü. Hepimiz için çok sakin huzurlu bir yaz oldu. Mutluyuz huzurluyuz, teşekkür eder devamını dileriz :)



Özgesiz tatillere devam

Ani gelişen bir kararla okul kapanır kapanmaz Zafla Costa gemisi ile adriyatik denizi gezisine gitmeye karar verdik. Gemi ile daha önce Yunan adaları turu yapmış ve çok memnun kalmıştık. Bu kez italya çıkışlı oldu turumuz, Trieste, Ancona, Kotor, Dubronvik, Kefalunya, Montenegro, Corfu ve Spliti görme şansı bulduk. Bir haftada bu kadar çok noktayı gezmek başka bir yolla gerçekten imkansız, o yüzden gemi turunu çok seviyorum. Hem çok dinlendirici hem de bir çok noktayı görme şansı buluyorsun. Hırvat bir çiftle de tanıştıktan sonra gezimiz daha da eğlenceli oldu. Gemimiz bu kez çok kaliteli çıktı, yemekler, etkinlikler, oda servisi ve house keeping hizmetleri son derece başarılı idi. Gelecek sefere Özgişkoyuda götürmeye karar verdik. En çok Spliti sevdim harika bir liman şehri. Corfu ise inanılmaz güzellikte bir denize sahipti. Hamiş: I love travelling with my husband :)


Yıl sonu gösterisi

Yıllardır yapıyorum bu işi, çocuklarla olmak onlarla vakit geçirmek bana çok iyi geldi, deliliğimi aldılar :) İşimizin bir parçasıda yıl sonu gösterilerimiz. Çocuklarla birlikte çalışır, uğraşır, koragrafiler, müzikler, kostümler derken kapanışı yaparız. Fakat bu yıl durum biraz farklıydı. Sahnedekilerden biri bizim minnok olunca bambaşka bir etki yarattı. İlk kez veli olarak o koltuklarda oturmak, bizim zilliyi sahnede görmek farklıydı. Minik gözleri annesini arayan küçükler onlarla göz teması kurduğunda gülümseyen yüzler ya da el sallayanlar. Özge çok cooldu, sahnelere aitti. Herşeyi öğrenmiş ezberlemiş. Şarkıları bağıra bağıra söyledi, nerede oturulacak, nerede kalkılacak ve nerede durulacak hepsini biliyor ve arkadaşlarını da uyarıyordu. Öğretmen çocuğu işte :) Ben herzamanki duygusallığımla (ahhh baba ahhh) gözlerim dolu dolu onu izledim. Ne kadar tuhaf bir hismiş, en son sahneyi terk ederlerken şöyle elini ve poposunu sallaya sallaya kendinden emin bir çıkışı vardı ki gözlerimin önünden hiç gitmedi.

10 Eylül 2013 Salı

Hafıza

Gecen yıl her okul gününden sonra ona bir sey gönderdim. Bazen resim bazen bir kalp bazen de ufak tefek ıvır zıvıtlar. Aramızda bir seromoni olmuştu. Eve gidincede ona verdigim seyleri odasına mutfaga astık. Bu egitim ögretim yılı hızlı basladı. Okul biraz yogun oldugu icin aklıma bile gelmedi ona birsey göndermek. Özge unutmamış ve Ms.Pınar ile bana yaprak göndermiş. Bu kr başlattı. Akıllı kızım benim unutmamış annesine mesaj göndermis hadi mommy tekrar başlayalım diye... Yerim