19 Eylül 2013 Perşembe

Yıl sonu gösterisi

Yıllardır yapıyorum bu işi, çocuklarla olmak onlarla vakit geçirmek bana çok iyi geldi, deliliğimi aldılar :) İşimizin bir parçasıda yıl sonu gösterilerimiz. Çocuklarla birlikte çalışır, uğraşır, koragrafiler, müzikler, kostümler derken kapanışı yaparız. Fakat bu yıl durum biraz farklıydı. Sahnedekilerden biri bizim minnok olunca bambaşka bir etki yarattı. İlk kez veli olarak o koltuklarda oturmak, bizim zilliyi sahnede görmek farklıydı. Minik gözleri annesini arayan küçükler onlarla göz teması kurduğunda gülümseyen yüzler ya da el sallayanlar. Özge çok cooldu, sahnelere aitti. Herşeyi öğrenmiş ezberlemiş. Şarkıları bağıra bağıra söyledi, nerede oturulacak, nerede kalkılacak ve nerede durulacak hepsini biliyor ve arkadaşlarını da uyarıyordu. Öğretmen çocuğu işte :) Ben herzamanki duygusallığımla (ahhh baba ahhh) gözlerim dolu dolu onu izledim. Ne kadar tuhaf bir hismiş, en son sahneyi terk ederlerken şöyle elini ve poposunu sallaya sallaya kendinden emin bir çıkışı vardı ki gözlerimin önünden hiç gitmedi.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder